Wat is een aardingslaken precies?
Een aardingslaken is een laken of mat waarin geleidende vezels zijn verwerkt, meestal zilver of roestvrij staal. Dat geleidende deel sluit je met een kabel aan op aarde. Het idee daarachter is simpel: terwijl je slaapt maak je met je huid contact met het geleidende vlak, en dat staat dan in verbinding met aarde.
Waarom mensen het gebruiken verschilt. De één wil minder last hebben van statische elektriciteit, de ander hoopt rustiger te slapen. Verwacht geen wondermiddel dat voor iedereen hetzelfde doet, maar als je nieuwsgierig bent is zelf maken een prima manier om het betaalbaar uit te proberen.
Waarom een aardingslaken zelf maken?
Commerciële aardingslakens zijn vaak prijzig, zeker als je meteen een groot formaat wilt. Zelf maken scheelt meestal veel geld en je bepaalt ook zelf hoe groot het geleidende oppervlak wordt en waar het komt te zitten. Bovendien is het een typisch Nuzelfmaken project: een beetje meten, knippen, naaien, testen en dan meteen gebruiken.
Een zelfgemaakt aardingslaken is niet automatisch “beter” dan een gekocht exemplaar, maar je kunt wel heel dicht in de buurt komen als je netjes werkt en de juiste materialen gebruikt.
Dit heb je nodig om een aardingslaken te maken
Je kunt het uitgebreid aanpakken, maar met de basis kom je al ver. Kies bij voorkeur voor degelijke materialen, want je ligt er elke nacht op.
Materialen
Katoenen laken of kussensloop, liefst 100 procent katoen zonder coating. Een hoeslaken werkt ook, maar een vlak laken is vaak makkelijker naaien.
Geleidend materiaal, je hebt hier twee gangbare keuzes.
Geleidende stof zoals zilverstof of conductive fabric.
Geleidend naaigaren, bijvoorbeeld met zilver of roestvrij staal.
Metalen aansluiting, zodat je een aardingskabel kunt vastmaken.
Een metalen drukknoop die past bij je kabel, of een metalen ringoogje.
Aardingskabel die bedoeld is voor aardingsproducten, meestal met een drukknop en een stekker voor randaarde.
Verder heb je nodig: naald en draad of een naaimachine, schaar, meetlint en spelden.
Handig om te hebben
Een multimeter om te controleren of alles goed geleidt.
Een strijkijzer om stof netjes vlak te krijgen voor je gaat naaien.
Welke methode is het handigst?
Er zijn twee manieren die je in de praktijk het meest ziet. Beide kunnen werken, maar ze voelen heel anders om te maken.
Methode met geleidende stof als paneel
Je naait een stuk geleidende stof op je laken, zodat je een duidelijk vlak krijgt waar je huid contact mee maakt. Dit is de meest eenvoudige aanpak en ook het makkelijkst te testen.
Het voordeel is dat je minder gedoe hebt met onderbrekingen. Je werkt met één stuk materiaal dat overal geleidt. Nadeel is dat geleidende stof per meter wat duurder kan zijn.
Methode met geleidende draad in een raster
Hier stik je met geleidende draad een raster of banen in je laken. Dat kan goedkoper zijn als je het garen al hebt, maar het kost meer tijd en je moet netjes werken. Als lijnen elkaar net niet raken, of je draad breekt op een plek, kan een deel van het oppervlak minder goed geleiden.
Voor de meeste mensen die gewoon willen kijken of aarden bevalt, is een paneel van geleidende stof de prettigste route.
Stappenplan: aardingslaken maken met geleidende stof
Neem hier even de tijd voor. Hoe netter je werkt, hoe fijner het straks ligt en hoe kleiner de kans dat je later iets moet herstellen.
Stap 1: bepaal de plek van het geleidende vlak
Het geleidende deel hoeft niet over het hele bed. Je wilt vooral dat jij het raakt met je huid. Handige vormen die vaak goed werken zijn een strook over de breedte van het bed, ongeveer ter hoogte van schouders en rug, of een rechthoek in het midden waar je romp op ligt.
Richtmaten die vaak prettig uitkomen:
Een strook van 30 tot 50 cm breed over de breedte van het laken.
Een vlak van ongeveer 60 bij 90 cm in het midden.
Let ook op hoe je slaapt. Lig je altijd op je zij, dan wil je het vlak wat breder plaatsen zodat je niet net naast de geleidende zone eindigt.
Belangrijk punt: huidcontact maakt het verschil. Slaap je altijd met lange pyjama en sokken, dan is het contact met het geleidende materiaal minimaal. Een dun shirt kan al genoeg zijn om het effect te verminderen.
Stap 2: knip de geleidende stof op maat
Knip het stuk geleidende stof iets ruimer dan je denkt nodig te hebben. Bijwerken kan altijd, te klein knippen is frustrerend. Leg het stuk op het laken, trek het glad en kijk of je ergens plooien krijgt. Een bobbel precies onder je schouder voel je echt.
Als de stof snel rafelt, kun je de randen straks omvouwen en vaststikken, dat werkt vaak netter.
Stap 3: spelden en vastnaaien
Speld de geleidende stof vast op het laken, zodat het niet verschuift. Naai het rondom vast met een stevige stiknaad. Met de hand kan, maar een naaimachine is sneller en meestal strakker.
Wil je het extra netjes, vouw dan de rand van de geleidende stof een klein stukje naar binnen en naai pas daarna. Dat geeft minder rafels en voelt vaak prettiger.
Gebruik bij voorkeur geen dikke lagen of allerlei extra stoffen over het geleidende stuk heen. Het geleidende oppervlak moet bereikbaar blijven voor contact.
Stap 4: bevestig de metalen aansluiting
Je hebt een punt nodig waar je de aardingskabel op aansluit. Plaats de drukknoop of het ringoogje in een hoek van de geleidende stof, op een plek waar je niet op ligt. Denk aan de bovenhoek, net naast je schouderlijn.
Controleer meteen of het metaal echt contact maakt met de geleidende stof. Als er een niet geleidende laag tussen zit, heb je straks een mooie drukknoop die niets doet.
Stap 5: aansluiten op aarde
Gebruik een aardingskabel die hiervoor gemaakt is. Klik de kabel op de drukknoop of bevestig hem aan het oogje, en steek de stekker in een geaard stopcontact.
Heeft je slaapkamer geen randaarde, dan is dit het moment om even pas op de plaats te maken. Ga niet improviseren met een los draadje naar een radiator of waterleiding. Dat lijkt soms een “snelle oplossing”, maar het is precies het soort gedoe waar je geen risico mee wilt nemen. Laat het liever controleren of kies een andere, veilige optie.
Veiligheid: dit wil je echt goed doen
Een aardingslaken is niet ingewikkeld, maar je werkt wel met een aansluiting op een geaard systeem. Houd het daarom simpel en veilig.
Gebruik een stopcontact met randaarde.
Gebruik een kabel die bedoeld is voor aardingsproducten en die heel is.
Twijfel je over de aarding in huis, laat het controleren.
Maak geen eigen knutselkabels en sluit niet aan op willekeurige metalen delen.
Stop meteen met gebruiken als de kabel beschadigd is of als de aansluiting los raakt.
Aarden is in de basis een veiligheidsprincipe uit de elektrotechniek. Het is geen plek om creatief te gaan improviseren.
Hoe test je of je aardingslaken echt werkt?
Je hoeft niet te gokken. Met een multimeter kun je vrij snel zien of je verbinding klopt.
Testen met een multimeter
Zet de multimeter op weerstand meten, Ohm.
Meet tussen de drukknoop of het ringoogje en verschillende plekken op het geleidende vlak.
Je zoekt een lage weerstand en vooral een stabiele waarde als je op meerdere plekken meet.
Krijg je op sommige plekken een heel hoge waarde of zelfs geen meting, dan zit daar waarschijnlijk geen goed contact. Dat kan gebeuren als de geleidende stof niet goed vast zit, als de aansluiting niet goed doorpakt, of als je ergens net een stukje hebt dat niet meedoet.
Geen multimeter in huis? Vaak kun je er één lenen. Het is sowieso een handig apparaat als je vaker zelf dingen maakt.
Onderhoud en wassen: zo blijft het langer goed
Geleidende stoffen zijn vaak wat gevoeliger dan gewoon katoen. Met een beetje beleid gaat het veel langer mee.
Was op 30 graden met een mild wasmiddel.
Sla wasverzachter over, dat kan een laagje achterlaten.
Laat het aan de lucht drogen en vermijd de droger.
Strijk liever niet hard op het geleidende deel, zeker niet op hoge temperatuur.
Controleer af en toe de drukknoop. Dat is vaak het eerste onderdeel dat losser kan komen, zeker als je het laken vaak wast of als de kabel er regelmatig aan zit.
Veelgestelde vragen over een aardingslaken zelf maken
Moet het geleidende deel over het hele bed?
Nee. Een goed geplaatst paneel is meestal genoeg, zolang je er met je huid contact mee maakt. Een grote strook of rechthoek in het midden werkt in de praktijk prima.
Werkt het ook als ik met kleding slaap?
Hoe meer stof tussen jou en het geleidende vlak, hoe minder direct het contact. Met blote huid werkt het het meest logisch. Een dun katoenen shirt kan al schelen, laat staan een dikke pyjama.
Kan ik aluminiumfolie gebruiken?
Als proefje op tafel kun je er iets mee laten geleiden, maar in bed is het onhandig, kwetsbaar en het ligt waardeloos. Ook de aansluiting netjes en veilig maken is gedoe. Geleidende stof is echt gemaakt voor dit soort toepassingen en slaapt een stuk prettiger.
Wat is beter: zilver of roestvrij staal?
Zilver geleidt heel goed en zie je daarom vaak in kant en klare aardingsproducten. Roestvrij staal is stevig en duurzaam. Wat het beste is, hangt vooral af van wat je kunt vinden, wat je budget is en hoe je het wilt verwerken.
Klaar om het zelf te maken?
Een aardingslaken zelf maken is een project waar je dezelfde dag nog resultaat van hebt. Als je kiest voor een paneel van geleidende stof, netjes naait en een veilige kabel gebruikt, heb je voor een stuk minder geld een werkend aardingslaken.
Werk rustig, test even met een multimeter en maak het vooral comfortabel. Want uiteindelijk moet het niet alleen geleiden, het moet vooral lekker slapen.
Leave a Reply